Eerste dag in China

Na een aangename maar slaaploze vlucht met Hainan Airlines zette ik op woensdag 3 september voor het eerst in mijn leven mijn voeten op Chinese bodem. Tijdens een dolle taxirit van de luchthaven naar het centrum van Chongqing kreeg ik voor het eerst een echt beeld van een Chinese metropool. Eerste indrukken? Wauw! Zot! Groot! Bouwwoede...De taxi-chauffeur heeft echt de moeite gedaan om onze verblijfplaats te vinden (want we hadden geen adres). Nadat het drie telefoontjes had gepleegd, zette hij ons (Ruben en ik) af aan de ingang van 'the overseas guest house' 外国人公寓, ons 'thuis' voor het komende jaar.

De receptionist van het internationale studentenhuis verwelkomde ons in een zeer zwaar accent. Ik noch Ruben konden ook maar iets begrijpen van wat hij brabbelde maar door de context wisten we ongeveer waar hij het over had. Soms vraag ik me af waarom ik hier vier jaar voor gestudeerd heb, redelijk frustrerend. We kregen kamer 117 toegewezen: naar onze maatstaven een kleine kamer voor twee personen, voor Chinezen waarschijnlijk een zee van ruimte. In elk geval weet ik zeker dat dit naar Chinese maatstaven een luxueuze kamer is: bedden met (harde) matras, tv, telefoon (weet niet of ik daar internationaal mee kan bellen), aparte badkamer met westers toilet, douche en lavabo en last but not least airco! Na een korte inspectie bleek dat de 'sjas' van de WC niet goed werkte en reageerde de airco niet op de afstandsbediening. Nadat we alles zowat hadden uitgepakt en een beetje gesetteld waren, hebben we het meubulair wat herschikt om meer ruimte te creëren.
Oorspronkelijk waren we van plan om meteen onder de wol te kruipen (om 14u Chinese tijd) maar omdat het al om 19u donker wordt, besloten we om eerst het bekendste centrum van Chongqing te verkennen. Tijdens de busrit werd ons meteen duidelijk hoe hectisch het verkeer hier kan zijn. Oh heere als je toeter hier niet werkt! Links en rechts voorbijsteken, spookrijdende bromfietsen, op een baan met twee rijstroken in elke richting proberen om in drie rijstroken te rijden...alles kan! Ik moet er wel bij zeggen dat ze hier wel de rode lichten respecteren. Het centrum van Chongqing is een mooi voorbeeld van een Chinese stad in volle ontwikkeling: een poepchique gebouw kan naast/tegenover krotwoningen staan. Dit illustreert meteen dat er hele arme maar ook hele rijke Chinezen zijn. Wat me vooral opviel/beviel, is de manier waarop de Chinezen "op straat leven". In plaats van ganse dagen voor de tv te hangen, spelen ze hier gezelschapspelletjes op straat, eten ze op straat, langs de weg staan overal kraampjes die van alles verkopen (afdingen is een verplichting, zelfs in sjieke winkels, hotels...). Slechts twee andere blanken tegengekomen. Als blanke heb je hier nogal veel bekijks.
Na een maaltijd, die bestond uit verschillende kleine hapjes, zaten we knikkebollend op de bus terug. Voldaan vielen we in een 12u-durende slaap.