Beijing huanying ni! 北京欢迎你! Welcome to Beijing

Na vier dagen in Beijing vertoefd te hebben, waarvan drie met Marieke en Johan, staan we op het punt de taxi naar het treinstation te nemen en daar de trein richting Taiyuan te nemen. De slaaptrein vertrekt om 22u27 en ca. 7u komen we aan. Daar zullen we het Shanxi Museum bezoeken die de lange gekleurde geschiedenis van de provincie Shanxi uit de doeken doet.
Ons driedaagse verblijf in Beijing was met een overdosis cultuur gevuld. Nadat Marieke en Johan woensdag waren geland en ingecheckt in de jeugdherberg, deden we eerst een restaurantje aan om allemaal wat op krachten te komen. Vervolgens namen we een taxi richting het Zomerpaleis waar we een mooie wandeling maakten doorheen het uitgestrekte park. Het weer was ronduit schitterend: een stralende winterzon die als lente aanvoelde (en dit gedurende ons hele verblijf in Beijing). Moe maar voldaan loodste ik Marieke en Johan een typisch Chinees restaurant binnen waar we veel bekijks genoten van Chinese klanten. We waren namelijk de enigste buitenlanders en voor sommigen onder ons was het de eerste keer dat ze met stokjes aten. Johan gaf dit al vlug op en schakelde quasi onmiddelijk op een lepel over. Een welverdiende nachtrust volgde.
De volgende ochtend om 6u10 uit de veren, vlug onder de douche en dan aan de balie van de jeugdherberg wachten op een busje. We hadden een uitstap naar de Chinese Muur geboekt die door de jeugdherberg georganiseerd werd. Rond 9u30 kwamen we in Jinshanling aan waar we een tocht van 10km op een minder bekend en minder gerestaureerd stuk muur maakten. Het was zijn geld dubbel en dik waard. Prachtig landschap, stralende zon, weinig volk, rustig...het zweet droop van onze rug en al snel speelden we onze jassen en sjaals uit. Trappen omhoog en omlaag, hier een daar enige behendigheid vereist. Nadat we wat gerecupereerd waren in een cafeetje, stapten we om 13u30 opnieuw het minibusje richting Beijing centrum op . Bijna de hele rit geslapen. 's Avonds waagden we ons nog buiten voor een rondwandeling op het Tian'anmen plein die prachtig verlicht was. Marieke was doodmoe en stijf (nog altijd, tis toch zo'n duds) en viel bijna ter plaatse in slaap op de metro (foto volgt).
Vandaag weer een druk schema: eerst naar een park van waar we een mooi zicht hadden over de Verboden Stad. Johan en Marieke waren erg onder de indruk van de Chinese aangeboren sportiviteit: jongeren en oudjes die staan te dansen, te airobicen, te Taichi-en, te zingen... Allemaal een zeer sociaal gebeuren. Zoals Johan het verwoordde:"het heerst gelijk een feeststemming". Daarna bezochten we de Verboden Stad, de must-see attractie van Beijing en China en het is wel heel indrukwekkend. Onderdompeld in de Ming- en Qingdynastie, wandelden we tussen de keizerlijke verblijven, de bediendenhuisjes en kolossale poorten. Vervolgens stapten we op de metro richting de Tempel van de Hemel, een park dat ook bruiste van de sportieve en muzikale Chinezen. We genoten er van een simpele picknick in de zon en slenterden door het park en bewonderden de bouwwerken die gebruikt werden in keizerlijk China om de maankalender, feestdagen,... vast te leggen. Toen bleek dat we nog tijd over hadden, gingen we nog naar het Olympisch Dorp waar we over een erg brede laan voort tjaffelden in de schaduw van de water cube en het vogelnest. We verwenden onszelf met een drankje terwijl we Chinezen uitlachten op de plaatselijke schaatspiste. Dan terug richting jeugdherberg, onderweg een Indisch restaurant aangedaan en nu de bagage ophalen en richting station.

好久不见 Long time no see

Gegroet dierbare lezers,

Nadat ik jullie voor een heel lange periode in de steek gelaten heb, nu toch eindelijk de poging ondernemen om weer de draad op te pikken met mijn blog. Ksta op het punt naar Beijing te vertrekken (morgenochtend) waar ik op 5 februari eindelijk mijn vriendin zal terugzien. Automatisch moet ik hierbij aan het zinnetje "Met veel geduld bereikt de slak de ark" denken.
Marieke, haar pa en ik gaan van 5 februari tot en met 23 februari een rondreis doorheen China maken. De reisroute doet Beijing, Taiyuan, Pingyao, Xi'an, Chongqing, Lijiang, The Tiger Leaping Gorge, Shangri-la, Guilin, Longsheng en Yangshuo aan. Volgens mij wordt deze laatste ook meteen het hoogtepunt van onze reis ('het beste voor laatst bewaren'). Natuurlijk zal, zoals bij elke reis, veel afhangen van het feit of de weergoden ons al dan niet gunstig gezind zijn.
In de periode van 'internet silince' heb ik ook enkele reisjes gemaakt, zij het een pak korter dan de hierboven beschreven rondreis. Zo heb ik begin november mijn Belgische vriend Jan op bezoek gehad. Nadat we hem een rondleiding in Chongqing hadden gegeven en nadat hij zich als een fervent vliegeraar had bewezen, begaven we ons naar een reisbureau om een cruise naar de Drie Kloven Dam te boeken. Na ruim anderhalf uur onderhandelen hadden Jan en ik een cruise vastgelegd voor 780rmb (€78). Voor deze prijs reisden we eerst drie uur per bus naar een aanlegplaats van het schip. Vervolgens namen we onze intrek in een scheepshut voor 6 personen. Dit wil zeggen, drie stapelbedden en badkamer. Wij waren met vijf en hadden nog een gepensioneerde Chinese man als kajuitgenoot. De cruise zelf besloeg vier dagen en drie nachten op het schip. Onderweg waren vijf bezoekjes inbegrepen in de prijs: drie tempels, een boottocht in de "kleine drie kloven" en natuurlijk de Drie Kloven Dam.
De tempels waren niet echt het bezoeken waard. Bovendien meerden we op de raarste tijdstippen aan (vb midden in de nacht) om dan tempel of klooster te bezichtigen. Dus niet onder de beste omstandigheden. De bootexcursie doorheen de "kleine drie kloven" was echter zeker het ziene waard. Jammergenoeg was het een hele dag strontweer. Maar dit weerhield er ons niet van om ons te laten overweldigen door de omgeving. Bomen waarvan de kruin nog amper boven water kwam, gaven een mooie indicatie van de gevolgen van de Drie Kloven Dam.
Bij de tocht naar de Drie Kloven Dam zelf, stelde ik me niet veel voor. Mijn verwachting was: het is een dam gelijk een ander, een muur die water tegenhoudt en deze muur heeft miljoenen mensen verplicht hun huis achter te laten en te verhuizen en ook de fauna en flora heeft zijn tol moeten betalen. Dus dit is een zeer omstreden "muur", een mastodont van gewapend beton. En veel meer dan een betonnen muur was er ook niet te zien. Not my cup of tea. Maar omdat we nog enkele uren de tijd hadden voordat de boot rechtsomkeer maakte, verkenden we het stadje aan de dam en zo kwamen we aan de oever van het stuwmeer terecht. De dam mag dan wel geen esthetische schoonheid zijn, maar het stuwmeer en omgeving maakten wel een diepe indruk op me. Ik denk dat ik er een vol uur gezeten heb, in mijn eentje muziek beluisterend en foto's nemend. Het lichtspel was adembenemend en vergde wat tijd om tot me te laten doordringen. (klik op de link om foto's te zien)
De momenten op de boot vulden we met films bekijken, kaartspelletjes en naar buiten kijken. De laatste nacht op het schip hadden we onze witte donsdekens verzameld en ons op het dek gezet en naar de sterren gekeken. Een mooie heldere nacht met ettelijke vallende sterren. Na een heldere nacht volgde een stralende ochtend. Het beste weer van de hele cruise was tijdens de laatste halve dag. Toen hebben we ons op het zonsovergoten bovendek genesteld en gewoon genoten...

Voor mensen met facebook, voeg me gerust toe als "vriend" dan zal je veel vlugger foto's of nieuws van me vernemen.