Beijing huanying ni! 北京欢迎你! Welcome to Beijing

Na vier dagen in Beijing vertoefd te hebben, waarvan drie met Marieke en Johan, staan we op het punt de taxi naar het treinstation te nemen en daar de trein richting Taiyuan te nemen. De slaaptrein vertrekt om 22u27 en ca. 7u komen we aan. Daar zullen we het Shanxi Museum bezoeken die de lange gekleurde geschiedenis van de provincie Shanxi uit de doeken doet.
Ons driedaagse verblijf in Beijing was met een overdosis cultuur gevuld. Nadat Marieke en Johan woensdag waren geland en ingecheckt in de jeugdherberg, deden we eerst een restaurantje aan om allemaal wat op krachten te komen. Vervolgens namen we een taxi richting het Zomerpaleis waar we een mooie wandeling maakten doorheen het uitgestrekte park. Het weer was ronduit schitterend: een stralende winterzon die als lente aanvoelde (en dit gedurende ons hele verblijf in Beijing). Moe maar voldaan loodste ik Marieke en Johan een typisch Chinees restaurant binnen waar we veel bekijks genoten van Chinese klanten. We waren namelijk de enigste buitenlanders en voor sommigen onder ons was het de eerste keer dat ze met stokjes aten. Johan gaf dit al vlug op en schakelde quasi onmiddelijk op een lepel over. Een welverdiende nachtrust volgde.
De volgende ochtend om 6u10 uit de veren, vlug onder de douche en dan aan de balie van de jeugdherberg wachten op een busje. We hadden een uitstap naar de Chinese Muur geboekt die door de jeugdherberg georganiseerd werd. Rond 9u30 kwamen we in Jinshanling aan waar we een tocht van 10km op een minder bekend en minder gerestaureerd stuk muur maakten. Het was zijn geld dubbel en dik waard. Prachtig landschap, stralende zon, weinig volk, rustig...het zweet droop van onze rug en al snel speelden we onze jassen en sjaals uit. Trappen omhoog en omlaag, hier een daar enige behendigheid vereist. Nadat we wat gerecupereerd waren in een cafeetje, stapten we om 13u30 opnieuw het minibusje richting Beijing centrum op . Bijna de hele rit geslapen. 's Avonds waagden we ons nog buiten voor een rondwandeling op het Tian'anmen plein die prachtig verlicht was. Marieke was doodmoe en stijf (nog altijd, tis toch zo'n duds) en viel bijna ter plaatse in slaap op de metro (foto volgt).
Vandaag weer een druk schema: eerst naar een park van waar we een mooi zicht hadden over de Verboden Stad. Johan en Marieke waren erg onder de indruk van de Chinese aangeboren sportiviteit: jongeren en oudjes die staan te dansen, te airobicen, te Taichi-en, te zingen... Allemaal een zeer sociaal gebeuren. Zoals Johan het verwoordde:"het heerst gelijk een feeststemming". Daarna bezochten we de Verboden Stad, de must-see attractie van Beijing en China en het is wel heel indrukwekkend. Onderdompeld in de Ming- en Qingdynastie, wandelden we tussen de keizerlijke verblijven, de bediendenhuisjes en kolossale poorten. Vervolgens stapten we op de metro richting de Tempel van de Hemel, een park dat ook bruiste van de sportieve en muzikale Chinezen. We genoten er van een simpele picknick in de zon en slenterden door het park en bewonderden de bouwwerken die gebruikt werden in keizerlijk China om de maankalender, feestdagen,... vast te leggen. Toen bleek dat we nog tijd over hadden, gingen we nog naar het Olympisch Dorp waar we over een erg brede laan voort tjaffelden in de schaduw van de water cube en het vogelnest. We verwenden onszelf met een drankje terwijl we Chinezen uitlachten op de plaatselijke schaatspiste. Dan terug richting jeugdherberg, onderweg een Indisch restaurant aangedaan en nu de bagage ophalen en richting station.